رودخانه‌ی قیزیل اؤزَن

 جاذبه‌های طبیعی استان زنجان (بخش دوم)

رودخانه‌ی قیزیل اؤزَن

قیزیل در زبان ترکی به‌معنی طلاست، یکی از معانی آن هم سرخ و احمر می‌باشد. وجه تسمیه‌ی این رود به قیزیل اؤزن این است که این رود از کوه‌های چهل‌چشمه‌ی کردستان سرچشمه می‌گیرد و در طی مسیر خود زمین را شسته و خاک‌ رس قرمز رنگ را با خود حمل می‌نماید که به‌نظر هر بیننده‌، این رودخانه سرخ‌رنگ بوده و به‌همین جهت به قیزیل اؤزن معروف است. این رودخانه در نزدیکی قافلانکوه با زنجانرود به‌هم پیوسته، رود بزرگ قیزیل اؤزن را به‌وجود می‌آورد.
این رود با دریافت آب رودخانه‌ای فرعی، در سطح استان سرازیر شده و در دره‌های طارم و در نزدیکی منجیل به رودخانه‌ی شاه‌رود می‌پیوندد و با نام سفیدرود به سد سفیدرود، و از آن پس در استان گیلان با دریافت شاخه‌های فرعی دیگر به دریای خزر می‌ریزد. این رودخانه در طول سال پر آب بوده و از کل طول آن 300 کیلومتر در استان زنجان جریان دارد.

برگرفته از: شناسایی جاذبه‌های تاریخی طبیعی استان زنجان/ فتحی‌اصل،‌محمد

شعری از زنده‌یاد حسین منزوی

دریای شور‌انگیز چشمانت چه زیباست
آن‌جا که باید دل به‌دریا زد همین‌جاست
در من طلوع آبی آن چشم روشن
یاد‌آور صبح ِ خیال‌انگیز دریاست
گل کرده باغی از ستاره در نگاهت
آن یک چراغانی که در چشم تو برپاست
بیهوده می‌کوشی که راز عاشقی را
از من بپوشانی که در چشم تو پیداست
ما هر دو آن خاموش خاموشیم اما
چشمان ما را در خموشی گفت‌و‌گو‌هاست
دیروزمان را با غروری پوچ گشتیم
امروز هم زآن‌ سان ولی آینده ماراست
دور از نوازش‌های دست مهربانت
دستان من در انزوای خویش تنهاست
بگذار دستت را در دستم گذارم
بی‌‌هیچ پروایی که دست عشق با ماست

حسین منزوی (1383- 1324) ه.ش