شعر

                              دﯙﺷﯚب عشقین باشیما ائی سنه قوربان گؤزلیم

 ﮔﯚل جمالین‌دی فقط دردیمه درمان گؤز‌لیم

 یوخو گلمیر گؤزﯙمه ﺻﯚبحه کیمین من اویاغام

 هارداسان آختاریرام من سنی حئیران گؤزلیم

 آغ اﯙزﯙن، قارا گؤزﯙن کیپریگین اوخ قاشین کمان

 ائیلییب بیلمیری‌سن دیل‌ده نه طوفان گؤزلیم  

 تؤﻛﯚﻟﯚب چئیگین ده چوْخ قاره اوزون هؤرمه‌لی‌لر‌‌

 باغلاییب قوللارینی گؤر نئجه آسان گؤزلیم

 صف آغزیندا دیشین صف چئکیب آغ دور کیمی

 قیرمیزی قونچا دوْداق باغریم ائدیب قان گؤزلیم

 باخیشین خوْش، یئریشین خوْش، گلیشین خوْش‌دور عجب

 گؤرمییب "زنجان‌"یمیز هئچ بوجور اینسان گؤزلیم

 سن چاغیر من چاغیریم آلیم سسین آل سسیمی

 سن منه هر نه دئسَن من دئیرم جان گؤزلیم.

حسین منزوی (1383- 1324) ه.ش

مسجد جمیله خانم

 

مسجد جمیله خانممسجد خانم مربوط به دوره قاجاریه است و در زنجان، خیابان امام، کوچه فخیم الدوله واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.مسجد خانم توسط استاد اسماعیل بنا و به سفارش یکی از بانوان متمکن در اواخر دوره قاجار ساخته شده است. تاریخ ساخت این بنا به استناد کتیبه سردر در این بنای مذهبی اسلامی به سال ۱۳۲۲ هجری قمری برمی‌گردد.وجود مناره‌های قطور و کوتاه بر فراز سردر که دارای تزئینات بدیع آجر کاشی است و قابل مقایسه با مناره‌های مدرسه سپهسالار تهران است. تمامی شیوه‌های به کار رفته در معماری مسجد خانم منحصرا از خصوصیات معماری دوره قاجار است. برای مثال تزئینات پرکار بخش اعظمی از درب ورودی، سطوح فوقانی حجره‌های مشرف به میانسرا، نقوش هندسی موجود در آنها و رنگ‌های استفاده شده در آنها به بهترین شکل گویای معماری دوران قاجار است.

منبع: سایت ویکی پدیا